Posts tonen met het label Gedichten van anderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gedichten van anderen. Alle posts tonen

zondag 10 augustus 2008

De mensen en God



De mens met autisme en de schizofrene mens zaten samen met de mens die een winkel had beroofd en de mens met de anders gekleurde huid te keuvelen met de god die als mens tussen de mensen kwam.
Het was oergezellig met wijn en knuffeldekentjes en weemoed om de mens die zijn kind verloor en ze waren het er allemaal over eens:

'Life sucks!' en is toch de moeite waard.

De mens die ook medium was toonde het kristal en alle mensen kenden de eenheid.

De hele nacht zongen ze, beminden elkaar, vertelden verhalen en wisten.


'Shit!' zei de mens 'de Zon is daar!'

'Verdomme' zei de ander 'Haast je! Maak je klaar!'
'TAAL is op komst en Orde is daar!'

Oef!

Ze haalden het net.

Alles werd netjes terug op de plaats gezet en net op tijd zat de autist in zijn isolement,
de crimineel in zijn cel,
de zwarte in Afrika,
de moeder in de hel,
en de manisch depressieve deed alsof ze arts was.

'Kinderen!' riep God verschrikt 'DAT was nooit de bedoeling van de Toren van Babel!
In eer en geweten, geloof me, ik dacht dat jullie beter zouden begrijpen.'



Met dank aan Magdalena
.
http://www.writehistory.be/index.php?p=auteur&id=Magdalena

.

maandag 7 juli 2008

Uiteindelijk



Want ik wil lachen, wenen, knielen
hand-om-hand omwentelwielen
in de tredgang van de drang

Niets of niemand heeft belang
bij het stormen diep in mij

Niemand weet waarom ik schrei
of waarom ik uren tel
waarom het brandt onder mijn vel
wanneer ik spreek
wanneer ik zwijg

Dus wacht en weet
dat ik je krijg.



Rafaël Heyndrickx

donderdag 26 juni 2008

Los ?



te strak
te los

zoals aan een elastiekje
wordt er geduwd
wordt er getrokken

en jij
jij raakt uitgerekt
...




- kriekske -

maandag 23 juni 2008

Klas Paradox

zorgen
geklasseerd
volgens
jaartal

tijdens les historiek
ver van realiteit
mijn grote veldslag
tegen armoedig leven

gecamoufleerd met
passief gedrag
uit vrees
voor ontdekking

door

rovers

genoemd

reizigers


jamal



woensdag 30 april 2008

Sprakeloos


Met dank aan Switi Lobi voor haar hartverwarmende woorden ...



leg ik sprakeloos
mijn voelen in jouw handen
in de vorm van een kus

eigenheid vertrouwd

het lezen
van zijn hart en het verstand
vertaalt de dagen
naar een wereld waar het licht

haar eigen taal inkleurt


Switi Lobi
.
.
.

zondag 30 maart 2008

Hoop kiert



de deur slaat dicht
niet eens zo hard, maar
de pijn is er niet minder om

jij kijkt niet achterom

rechte schouders
verliezen hun schaduw
als zij verstoken van zon

verdwijnen in een avond
die als grijs doek langs
de hemel is gespannen

te bang voor het donker
zet ik de deur op een kier

een smal streepje
kunstlicht

een smal streepje
maar toch
.
.
Hendrik Jan


Tree gate




jij laat een doorgang,
geeft ruimte om te gaan
langs het gekerfde leven
van een gekromde rug

en zelf koos jij je
eigen weg, toegroeiend
naar jouw diep
gewortelde oorsprong

in gebogen vrijheid



Hendrik Jan



woensdag 26 maart 2008

Vlinder van m'n hart



Geboren om bij mij op te groeien
ons huis,
waar de liefde omvangrijk zal bloeien
mijn kind ...
wat ik van je vind
is met geen pen te beschrijven.

Vlinder van m'n hart.


Geschreven door Vlinderke


maandag 17 maart 2008

Chaos in mijn hoofd



Mijn hoofd
een wirwar van draden en knopen
begin en einde onvindbaar
in de warboel van
steeds meer tollende hersenspinsels
die opborrelen
maar geen plaats vinden
om te ontsnappen!
O V E R D R U K !
Pfft Pfffffttttt

Mijn hoofd
een file van dolende schimmen
stemmen die fluisteren
wezens die ratelen
onverstaanbare echogeluiden
als een boemerang steeds weerkerend.

K O R T S L U I T I N G
Zet die knop af!
Ik wil rust

PAUZE
Korte onderbreking

Even alleen zijn in die wriemelende mompelende massa
met mijn eigen-ik.
Doch de gids van mijn gedachten
is niet aanspreekbaar,
hoort mij niet.
Is hij op reis vertrokken ?
Weg, voor altijd weg!

Hier zit ik dan in tweestrijd
Gevangen door voorrangsregels en verbodstekens,
door codes en reglementen.
Knipperlichten en flitsende signalen
proberen me nog te waarschuwen
maar … te laat
HALT! Rood licht
Remmen, rem dan toch!

Ik wil wel, maar vind
geen plaats, geen tijd
om te ontwijken.
Geen vluchtweg mogelijk.
Geen weg terug!
Kleine botsing onvermijdelijk,
Geluk bij een ongeluk:
de schade is beperkt.

Licht op groen.
Rijden maar!
Verkeerde weg ingeslagen.
Ik moet terugdraaien!
Geen duidelijke wegwijzers
Volg de stromende massa
Al uren rijd ik doelloos rond :
steeds hetzelfde circuit van wat en hoe
en waar naar toe
Hopend op een lichtpunt naar mijn eindbestemming;
Ja daar, het is langs daar!

nee, doodlopend spoor
Verloren, verdwaald!

Weg, ga weg
Weg is weg
STOP!
Kom terug!
Blijf bij me
en begeleid me in de zoektocht doorheen de tijd;
Loop niet voor me,
niet achter me
maar naast me.
Geef me je hand.
Samen zijn we sterk.

Hilde Van Tichelen

zondag 9 maart 2008

Generatiekloof



de jonge loot stormt zich los
van de boom met dorre takken
verfoeit de wortels,
moeizaam diep gedaald,
hij is de verse twijg, barstensvol

later pas,
veel later
beziet hij weer de oorsprongboom
kijkt op naar de kroonen weet


Louisaatje



dinsdag 15 januari 2008

Gedicht van Arie




kom mijn kind
leef jouw leven
laat mij hier
ik volg jou
er is geen afstand
die nimmer overbruggen zou
ik ben
jij ook
samen één
ook al is er nu stilte
ik hoor ver weg jouw zachte schreeuw
nimmer sloot mijn deur
zelfs m'n hart staat immer open
als jij straks weer samen met me bent


Liefs,
Arie

Gedicht van Hilly N




Voor jou

de weg zo verward
ver maar toch ook niet

tastbaar in het hart
warm gevoel bij het verdriet

nog niet zichtbaar de
vragende hand voor de pijn

maar als het licht van liefde
nodig is zal jij er zijn


Liefs van Hilly N

vrijdag 23 november 2007

Reactie van Chris




www.chrisroodhooft.be


hey Margo,
je hebt het moeilijk hé, als je zin hebt ...
Chris



tussen
bos en
wei

ligt goudgeel
het
zandweggetje


teneinde
staat ons poort
wijd open