Pubertisme

Beste wensen voor een mooi, warm en dichterlijk 2009 !

2009-01-03T21:47:00.003+01:00

Vrieskou
(foto genomen door mijn broer Francis)
http://francistilborghs.wordpress.com/category/landschap/

Dat je van me houdt en zo ...

2008-10-28T14:30:00.004+01:00

zou je ’t erg vinden
om me
heel even
dicht tegen je aan te houden ?
zo, ja
leg je arm om mijn schouder
en je hand zachtjes
op mijn hoofd
wil je ?
dan vlei ik mezelf
tegen jouw borst aan
ik hoor je hartslag
en het ruisen van je bloed
kom
hou me stevig vast
speel wat met mijn wilde haren
draai lokken tot een krul
en fluister lieve woordjes
stop niet
ga door
zeg dat alles goed is
en dat je van me houdt
en zo …

Margo

Mirakelmens

2008-10-02T17:21:00.004+02:00

de randen van mijn hart
rafelen verdriet
hier en daar een scheurtje
het doet soms pijn

geen droefheid om verloren liefde
geen traan om een gemiste kans
alles heeft zijn tijd
het komen en het gaan

ik treur om het niet begrijpen
het niet doorgronden
van wat er leeft
in eigen vlees en bloed

ik wil zo graag
een drager zijn
een bruggenbouwer
een mirakelmens

maar ‘k kan alleen maar
moeder zijn

Margo

Vlinderkind

2008-09-23T11:23:00.003+02:00

Voor Lientje, Sascha, Victor, ... en al die andere kinderen die te vroeg gestorven zijn.

in de stilte
van een nieuwe morgen
kus ik gouden vlinders

doorzichtig
zijn haar vleugels
en haar hartslag warm

er is geen sterven
in dit leven

enkel broosheid
in haar maagdelijk zijn

Innerchild

Zeg haar ...

2008-09-08T23:35:00.002+02:00

zeg haar dat ze mooi is
als een bloem
die pas ontloken is

vertel haar dat ze groeien mag
doorheen puberpijn
en onmacht

zeg haar dat ze lief is
en dat ik, ondanks haar boosheid,
zielsveel van haar hou

vertel het haar …
want mij gelooft ze
niet

Margo

Het schrijven vergeten

2008-09-04T20:05:00.002+02:00

ik ben de woorden vergeten
mijn schrijven speelt verstoppertje
dagen struikelen over uren
minuten draaien om hun as
seconden kruipen verder
het zuchten kreunt om letters
lucht verbergt zich in bedrukte wolken

de wereld tikt en tikt gestadig verder
maar ik blijf
ter plaatse staan

Margo

Alles heeft zijn tijd ...

2008-08-25T01:26:00.002+02:00

alles heeft zijn tijd

het liefhebben

en de herinnering

nu de dagen lengen

verzacht herkenning

stilte in mij

begrip sijpelt binnen

mijn god, daar heb ik

jaren over gedaan

rust schept

vertrouwen

in een toekomst

Margo

Contact !

2008-08-20T23:17:00.007+02:00

"Mensen denken dat mensen met autisme geen sociaal contact hebben omdat ze soms dagenlang alleen willen zijn,
maar wij denken en herdenken en herbeleven misschien wel honderd keer bepaalde ontmoetingen.
We herbeleven ze met volle emotionele intentie.

Dat IS contact !"

Magadalena Didiankar

Geluk ...

2008-08-17T23:51:00.002+02:00

ik dacht
dat dit geluk
nooit zou overgaan

‘Je moet het koesteren’
zei de een,
‘Je moet het loslaten’
zei de ander

ik ging zitten
en leunde tegen mijn hart

Margo
.
.
.

Canet Plage

2008-08-10T13:41:00.005+02:00

nu het afscheid nadert

slikt ze haar tranen in

dertien is ze

en voor het eerst alleen

richting Frankrijk

tien dagen te lang

ze lacht een stille lach

hand op glas

een bus vol pubers

rijdt richting zelfstandigheid

dag kind van me

ik mis je nu al

Margo

De mensen en God

2008-08-10T04:23:00.007+02:00

De mens met autisme en de schizofrene mens zaten samen met de mens die een winkel had beroofd en de mens met de anders gekleurde huid te keuvelen met de god die als mens tussen de mensen kwam.
Het was oergezellig met wijn en knuffeldekentjes en weemoed om de mens die zijn kind verloor en ze waren het er allemaal over eens:
'Life sucks!' en is toch de moeite waard.

De mens die ook medium was toonde het kristal en alle mensen kenden de eenheid.
De hele nacht zongen ze, beminden elkaar, vertelden verhalen en wisten.

'Shit!' zei de mens 'de Zon is daar!'

'Verdomme' zei de ander 'Haast je! Maak je klaar!'
'TAAL is op komst en Orde is daar!'

Oef!
Ze haalden het net.
Alles werd netjes terug op de plaats gezet en net op tijd zat de autist in zijn isolement,
de crimineel in zijn cel,
de zwarte in Afrika,
de moeder in de hel,
en de manisch depressieve deed alsof ze arts was.

'Kinderen!' riep God verschrikt 'DAT was nooit de bedoeling van de Toren van Babel!
In eer en geweten, geloof me, ik dacht dat jullie beter zouden begrijpen.'

Met dank aan Magdalena
.
http://www.writehistory.be/index.php?p=auteur&id=Magdalena
.

Prinsjes en prinsesjes ...

2008-08-07T18:53:00.004+02:00

Eigenlijk vind je ze overal maar je moet ze wel willen zien.

Vanmiddag had ik de eer een prinsesje te mogen ontmoeten.
Ook al waren haar blonde haartjes niet voorzien van een gouden kroontje, haar oogjes schitterende als twee zeldzame diamantjes.

Haar naam is Maud, ze is prinses en ze praat honderduit.

Of ik met haar tekenen wil, vraagt ze me en ze houdt daarbij haar hoofd een beetje schuin alsof ze zo het antwoord van mijn gezicht kan aflezen.

"Ik teken eerst iets en jij tekent mij dan na, goed ?"

Ja, dat wil ik wel.

Ik voel me zelfs een beetje vereert om met een prinsesje te mogen tekenen.
Geef toe, zoiets overkomt je niet elke dag !
Ze kiest zorgvuldig een kleur uit haar toverdoos en tekent een kasteel met grote ophaalbrug.
In het midden van de brug plaatst ze een grote deurknop.
Het lijkt wel een bolle buik met navel.
Een zwangere ophaalbrug.
Alsof al haar geheimen zich achter deze warme poort bevinden.

Links en rechts tekent ze blauwe raampjes met roze gordijntjes.
Wat had je anders gedacht ?
Roze is de kleur bij uitstek voor prinsesjes.Naast het kasteel staat een schommel want prinsesjes schommelen graag. Ze tekent er twee.
Misschien voor de lieve prins die ze later ontmoeten zal.

Op de toren van het kasteel tekent ze een paarse vlag die naast een blauwe wolk staat te wapperen.
Dit is onmiskenbaar haar kasteel.
Ik zie het aan de 'M' van Maud.

Die letter heeft ze er eigenhandig opgeschreven. Het kostte haar moeite want het topje van haar tong piepte tussen haar rozige lipjes door.

Een erg knappe prestatie voor een prinsesje van nog maar vijf jaar.

Ondertussen speelt prins Miel buiten in de tuin.
Het 'weggeltje' naar zijn prinsendom is wankel.
Enkel koene ridders durven deze weg over houten balken te betreden.

Maar achtjarige prinsjes hebben daar geen enkele moeite mee.

Met twee grote aktetassen vol kleine maar o, zo belangrijke schatten vereffent hij het pad voor ons.

En daar, tussen duizenden grassprietjes, bevindt zich zijn koninkrijk gemaakt van oude lakens, stokken en wasknijpers.
Hij is de koning te rijk ook al is hij nog maar prins.

Hier is het goed. Hier is het veilig.

Hier nestelt hij zich in zijn dromen.

En ik ?

Ik hou van prinsjes en prinsesjes …

Margo

(geschreven na een bezoekje aan een vriendin ... haar twee kleinkinderen logeerden enkele dagen bij haar ...)

Letterhart ...

2008-07-21T20:14:00.001+02:00

ik leg mijn woorden
in jouw armen

omhels ze met warmte
ontleed ze met je hart
leg alle letters samen

ruik
zie
voel
tast

vorm dan zinnen
die bloeien

Margo

Oogopslag

2008-07-13T19:39:00.006+02:00

in een stil moment
ontmoet ik jou
kind van jaren
oude ziel
wijzer dan de meeste wijzen
verloren in een tijd van nu

ik lees jouw wereld
in slechts
één oogopslag

Margo

Uiteindelijk

2008-07-07T12:53:00.002+02:00

Want ik wil lachen, wenen, knielen

hand-om-hand omwentelwielen

in de tredgang van de drang

Niets of niemand heeft belang

bij het stormen diep in mij

Niemand weet waarom ik schrei

of waarom ik uren tel

waarom het brandt onder mijn vel

wanneer ik spreek

wanneer ik zwijg

Dus wacht en weet

dat ik je krijg.

Rafaël Heyndrickx

http://www.writehistory.be/?p=auteur&id=feniks

Met de vinger gewezen ...

2008-07-03T01:15:00.003+02:00

mevrouw,
u doet het niet goed
geen gezag
geen structuur
niet rechtlijnig genoeg

bla, bla, bla …

dokter,
vertelt u me dan eens
hoe het WEL moet ?

volgens uw studie ?
Volgens uw boeken ?
maar vooral volgens uw ego zeker ?

Saluut, tabee en de kost
Ik zoek het zelf wel uit !

Margo

Jippie !

2008-06-28T00:49:00.004+02:00

Jippie !

Magali is met vlag en wimpel geslaagd.

82% en eerste van de klas ... dat had ze zelf niet verwacht.

Het is dan ook een prachtprestatie want ze was behoorlijk moe.

Zie je nu wel dat je 't kan, Magali ?

Een DIKKE proficiat van mama en papa !!!

GEFELICITEERD !!!

Los ?

2008-06-26T00:33:00.005+02:00

te strak

te los

zoals aan een elastiekje

wordt er geduwd

wordt er getrokken

en jij

jij raakt uitgerekt
...

- kriekske -

Wereldtraan ...

2008-06-25T13:39:00.003+02:00

er valt een wereld uit mijn oog
hij rolt zomaar op mijn wang
wanneer hij langs mijn mondhoek kruipt
lik ik hem snel naar binnen

de wereld ligt nu op mijn maag
te groot, te log en veel te zwaar
ik slik en slik maar ’t wil eruit
de aarde maakt een vreemd geluid

plots hoor ik stemmen in mijn buik
de mensheid maakt zichzelf half dood
ik zoek de zin van dit bestaan
kan soms de wereld amper aan

Margo

Pluisje ...

2008-06-24T22:18:00.003+02:00

het duizelt in mijn hoofd

wanneer dromen

eindelijk werkelijkheid worden

het voelt zo goed

ik sluit alle twijfel buiten

ik hou teveel van jou

toen, het pluisje in mijn buik

nu, mijn grote 'kleine' man !

je zet onzekere passen

ik zie je wel …

"Ik jou ook, mam !"

sommige dagen kunnen niet stuk

kun je teveel houden van ?

Margo

Klas Paradox

2008-06-23T22:14:00.007+02:00

zorgen

geklasseerd

volgens

jaartal

tijdens les historiek

ver van realiteit

mijn grote veldslag

tegen armoedig leven

gecamoufleerd met

passief gedrag

uit vrees

voor ontdekking

door

rovers

genoemd

reizigers

jamal

http://www.writehistory.be/?p=gedicht&id=28728

Donderwolkjes ...

2008-06-18T00:58:00.004+02:00

ze loopt op donderwolkjes
de wereld draait verkeerd

ze
snapt het niet
begrijpt het niet
verstaat het niet

haar boosheid huilt
haar lach is zoek

ze bijt !

in een appel
en stopt haar tranen
weg

Margo

Gewijzigd ...

2008-06-05T00:13:00.003+02:00

weerstand verhardt zich
tegen onmogelijkheden

aandacht trekt je krom
doet je krimpen
je wil weg
uit die zoemende
massa die zichzelf
mensheid noemt

betweterigheid
verkrampt het hart
verdort door onbegrip

goed noch kwaad

laat me
laat me toch

je schreeuwt
enkel
rust

Margo

Reactie van Geertrui

2008-06-04T09:55:00.005+02:00

Hoi Margo,

Ik kom toevallig je dagboek tegen.

Ongelooflijk hoe ik me soms voel zoals jij beschrijft.

Ik heb een zoon van 12,5 jaar met ASS, angst -en concentratiestoornissen.

Soms overvallen de machteloosheid, de paniekaanvallen je zo dat het voelt alsof iemand je gewoon de adem afsnijdt.

Je tracht te roepen om hulp, maar niemand lijkt je te horen.

Zoektochten, het heen- en weerlopen tussen hulpverleners, dokters, ziekenhuizen ...

Het maakt je soms zo moe. Maar toch doe je verder. Telkens raap je jezelf weer op ...

Ik kom zeker regelmatig eens lezen.

Veel goede moed !!

Geertrui

Ochtendzon ...

2008-06-02T23:15:00.003+02:00

Ik kom de laatste tijd amper toe aan schrijven.
Ik vind de woorden gewoon niet.
Soms gebeuren er dingen die me intens gelukkig maken.
Maar evenzeer gebeuren er dingen die me diep triest maken.
En ik kan er geen woorden aan geven.
Sluit me af en zoek de schuld bij mezelf.
Weet niet goed hoe ik er mee moet omgaan.
Ben ik te veeleisend ?
Of ben ik te soft ?
Ben ik teveel een gevoelsmens en moet ik harder worden voor mezelf ?
Ik wou dat ik het antwoord wist.
Het enige dat ik nu wil en kan doen is mezelf terugtrekken en wachten tot de lucht weer wat opklaart.
Morgen is er een nieuwe dag met hopelijk een ander gevoel.
Het leven is niet enkel en alleen maar slecht …
maar vandaag even wel !

Margo

Sprakelose reacties ...

2008-05-23T01:52:00.007+02:00

Beste Margo,

'k heb wat reacties gelezen over het toneelstuk, over autisme en asperger.
Wat ik belangrijk vind is dat je ergens zegt: het is geen autist, het is een kind met autisme.
Het is denk ik een expressievorm van een kind met een bepaalde fysische vorming in de hersenen, waardoor men de dingen anders misschien wel veel fijner aanvoelt.
Het is een expressie van wat binnenin aangelegd is.
Alleen moeten wij proberen hun expressievorm leren te begrijpen en te kaderen zodat alles kan samenvloeien in een aanvaardbaar samenleven.
Misschien is een kind met autisme, een kind dat een foutje kreeg van moeder natuur, maar weet dat het voor moeder natuur eigenlijk geen foutje is, omdat het de bedoeling is te veranderen, een creatie te maken, en wie van ons zal uitmaken of dit ten goede of ten kwade is, het is alleen anders.
Het belangrijkste is in de eerste plaats onvoorwaardelijk te aanvaarden en proberen te begrijpen en daarom vind ik jullie initiatief zo tof, omdat jullie proberen iets moeilijk vatbaars toch iets aanschouwelijker te maken, zodat het beter kan geplaatst worden
want elke expressie van iets binnenin is uniek en dit is juist het mooie aan de diversiteit van alles wat er is.

Enfin, zo wat losse flodders bij het lezen van reacties en bladeren in jouw weblog.

groeten
Patrick Vdw

Hallo Margo,

Ik wilde jou en Eric even feliciteren met de geweldige uitvoering van jullie examenproject Sprakeloos, en vooral Vincent gefeliciteerd.
Ja, wij, toeschouwers waren ook sprakeloos.
Het was een prachtige aaneenschakeling van woord en beeld, zo rakend.
Je werd er stil van, en Vincent zei het al zo treffend: - stilte maakte je mooier -
Ik ben erg blij dat ik deze avond mee heb kunnen maken en ik hoop voor jullie dat het hier niet bij blijft.
Deze voorstelling zouden veel meer mensen moeten kunnen zien.
Dus petje af voor alle mensen die hieraan hebben meegewerkt.
En Margo, je was fantastischhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!

Liefs,
Corrie

Hallo Margo,

Ik heb ook nog een mail gehad met allemaal goeie commentaar over 'Sprakeloos'. Ik druk hem af en breng hem mee voor je.
Ik zit er toch ook nog wat van na te genieten dat het allemaal meer dan behoorlijk goed gelopen is en dat de respons zo positief was. Nogmaals chapeau voor Eric en jij die het allemaal vorm gegeven hebben en bezield.
Ik ben aanvankelijk toch maar met een klein hartje mee in de boot gestapt, zo van 'we zien wel waar ik uitkom', en ik moet zeggen dat ik nu heel blij ben dat ik de stap gezet heb : ik heb in het voorbije jaar veel geleerd, heb grenzen verlegd en heb toffe warme mensen leren kennen. Bedankt, jullie waren en zijn een heel leuke klas om als nieuwtje in te belanden !

Tot binnenkort,
Karina

Maggggggggggggggg ik jullie hartelijk feliciteren met de superfantasgeweldige voorstelling ?? Bewondering hiervoor, echt!
Om meer dan trots op te zijn, Margo!
Zo bedankt voor de genietbare avond, de klasse-voordrachten, de muziek en zang... prachtprachtig!!

Liefs van mij,
Vicky

Dag Margo,

Nogmaals een dikke proficiat voor de vertoning van Sprakeloos.
Ik heb al veel positieve reacties van mensen gehoord.
Dus je kunt wel over een succes praten.

Groetje,

Joris

Hey Margo,
Even een mailtje om te vragen hoe de beoordeling van Sprakeloos was, ben reuzebenieuwd !!! Het was superleuk om te doen en het was prachtig in elkaar gestoken. Ook de reacties nadien waren enorm positief ! Ben echt blij dat ik deel uitmaakte van dit project ! Merci hoor…
Els

Dag Margo,

Nog proficiat met je project. Ik heb van de zangers gehoord en van Leen dat het heel tof was.

Hilde zag ik zondag op de repetitie en ze was heel blij dat ze mee kon doen met het project. Dus ..... extra voorstellingen ziet zij wel zitten.... want .... ze is nu eenmaal een podiumbeest dus moet je er gretig gebruik van maken hé. Er zijn maar weinig leerlingen die kicken op een podium maar zij heeft dat zeker en Els heeft ook weinig last van zenuwen, evenals Sanne en Ditte.

Groetjes van Dominique en als je nog mensen weet die naar het zangexamen kunnen komen luisteren, stuur ze dan graag want voor een lege zaal zingen is niet leuk hé.

Ik vind het geweldig om te horen dat deze avond geweldig was, en educatief ook nog.

Een dikke pluim voor Inner en Vincent is daarom op zijn plaats!!!!!

Well done !!!!

Niet iedere stoel stond leegom gevuld te worden, dat deden je woordenreeds.

Inner, meer dan bewondering voor deze sublieme prestatie!

ik kom even mijn felicitaties uitsprekenhet was echt prachtig, "sprakeloos" buiten gegaan, en nog steeds aan het nagenieten...jammer van het vroeger-moeten-doorgaan maar het was het lange reizen zeker een vast waard ! applaus Innerchild!

De titel kon niet beter gekozen worden...want inderdaad...iedereen was sprakeloos...wat een supergeweldige prestatie van de groep! Margootjeeeeeeeeeeeeeeeeee....het was gewoonweg klasse !!! En ik hoop dat deze opvoering een gevolg kent...het zou zo jammer zijn als hier niets meer mee gebeurt ! Chapeau voor het ganse team !

Liefs, kerima ellouise

Woordenloos ...

2008-05-20T00:16:00.004+02:00

Joris van de Brande

Van sprakeloos naar woordeloos is na zaterdag maar een kleine stap !
De woorden van ons teksttheater gingen de lucht in en vonden als vanzelf hun plaats in de zaal ... maar ook daarbuiten !

Het was een overweldigende avond.

De boodschap kwam over en dat is wat we zo graag wensten.

Onze stille schrijver zat ergens achteraan in de zaal.

Na afloop van de voorstelling zag ik hem stralen.
“Het was echt goed, mama”, zei hij.

Kun je nog een mooier compliment krijgen ?
Ik was zo bang om, ondanks mijn voorzichtigheid, toch over zijn grenzen te gaan.

Maar dat is dus niet gebeurd.

Sterker nog … Vincent wil het project nu verder bewerken voor schoolvoorstellingen.

Hierbij kan hij rekenen op de steun van onze regisseur Martine.

Het was een zeer intense avond met zo’n 12O bezoekers.

De vraag of we deze voorstelling nogmaals zullen spelen ? Ik zeg voorzichtig 'ja' ... maar voorlopig laten we alles eerst rustig bezinken.

Alles op zijn tijd … we zien wel … en u hoort het wel.

Maar weet dat hier nu een zeer gelukkig en tevreden mens zit.

Margo

Zucht ...

2008-05-15T11:04:00.004+02:00

Mijn buik voelt hol.
Ook rond maar vooral hol.
Eén prik en dit stevig fundament valt als een kaartenhuisje in elkaar.
Zo voelt het …
De energie die ik gisteren had is vandaag spoorloos.

*zucht*

Vincent heeft het nog steeds moeilijk om naar school te gaan.
Elke dag weer levert hij een gevecht met zichzelf.
Vandaag dus thuis.
Het is op !
Hij is op !
Vechten voor een diploma is al lang niet meer mijn doel, al besef ik maar al te goed welke deuren zo’n papiertje openen kan.
We zijn moe.
Vincent is moe.
En de rest van ons gezinnetje ook.
Het Sprakeloos-project vreet energie maar we doen het nog steeds graag.
Bovendien weten we waarvoor we het doen: voor al die mensen met asperger die hun weg maar moeilijk kunnen vinden in deze chaotische wereld.

Margo

Pluisje ...

2008-05-14T14:15:00.004+02:00

het duizelt in mijn hoofd
wanneer dromen
eindelijk werkelijkheid worden
het voelt zo goed

ik sluit alle twijfel buiten
ik hou teveel van jou
toen, het pluisje in mijn buik
nu, mijn kleine ‘grote’ man !

je zet onzekere passen
ik zie je wel …

“Ik jou ook, mam !”

sommige dagen kunnen niet stuk
kun je teveel houden van ?

Mama

Sprakeloos !

2008-05-13T15:14:00.003+02:00

Gazet Van Antwerpen - 7 mei 2008

OUDERS GEBRUIKEN TEKSTEN VAN ZOON ALS EINDWERK

Voor haar examen woord en welsprekendheid bokste Margo samen met haar 16-jarige zoon Vincent, die Asperger heeft, een project in elkaar dat is gebaseerd op tekstmateriaal dat Vincent schreef.

Margo en Eric, de ouders van Vincent, volgen al drie jaar woord aan de Academie voor Woord en Muziek Muzarto.

Toen hun examen eraan kwam stelde Margo voor om een project rond autisme op poten te zetten, omdat ze vond dat het tekstmateriaal van haar zoon Vincent naar buiten gebracht moest worden.

Wat oorsprongelijk begon als een tweemansproject groeide uit tot een 'klasgebeuren'.

Het wordt een avond waarin de leerlingen een actueel thema op een speelse manier brengen. Gedichten, dagboekfragementen, muziek en dans wisselen elkaar af.

"Schrijven is voor mijn zoon een manier om te vertellen wat er in hem omgaat. En hij doet dit op een heel subtiel manier. Ik ben er zeker van dat zijn teksten de buitenwereld zullen raken.

Met het nodige cynisme wil hij de wereld duidelijk maken dat hij een mens is met autisme, en geen autist", vertelt Margo. "Net zoals iemand met kanker een persoon is met kanker en geen kanker. Een mens is zoveel meer dan zijn handicap alleen. Het is misschien een rare vergelijking maar uiteindelijk komt het op hetzelfde neer.

"Om de avond geslaagd te maken kunnen Margo en Eric rekenen op de steun van hun klasgenoten, ook leerlingen van de afdeling zang met zangcoach Dominique Maes dragen hun steentje bij.

Peter Knockaert en Erika Wauters nemen de muzikale begeleiding voor hun rekening.

"Voor de technische ondersteuning konden we beroep doen op toneelkring De Sparren.

Onder leiding van regisseur Martine Van Gorp is het gelukt om een uniek teksttheater te maken met autisme als rode draad."

Kris Peeters

Sprakeloos, Aspergers in de lucht, za 17/5, zaal Zonnedauw, Kapellensteenweg 170, Kalmthout, om 19u30, reservatie 03-667.33.79, inkom gratis

Sprakeloos

2008-04-30T01:25:00.000+02:00

Met dank aan Switi Lobi voor haar hartverwarmende woorden ...

leg ik sprakeloos
mijn voelen in jouw handen
in de vorm van een kus

eigenheid vertrouwd

het lezen
van zijn hart en het verstand
vertaalt de dagen
naar een wereld waar het licht

haar eigen taal inkleurt

Switi Lobi

http://www.switilobi.nl/fotogedichten/sprak.html

ATV

2008-04-29T13:00:00.005+02:00

Beetje lol maken tijdens de repetie's moet kunnen ...

Joris en Karina

.
.

Voor wie de uitzending niet kon zien ... hier de link !

http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=&id=8500

Sprakeloos !

2008-04-29T12:39:00.005+02:00

Ik ben sprakeloos over alle reactie's die binnenkomen over ons examenproject 'Sprakeloos' !

Niets dan positieve dingen.

Een interview op ATV, de krant die ons gisteren kwam interviewen en een dubbelportret in Libelle.

Het doet deugd met een randje. Want hoe fijn dit alles ook is ... Vincent is er ook nog !

En dat was voor ons toch ook wel een grote zorg.

Hoe zal hij reageren op al deze openbaarheid ?

Eergisteren zaten we in de auto op weg naar 'ik-weet-al-niet-meer-naar-waar'. Het scenario van 'Sprakeloos' lag op de achterbank.

Hij was er stil in aan 't bladeren.

Dan zegt hij: "Is het script nu helemaal af ?"

Wij: "Ja, eigenlijk wel ... maar er kan altijd iets veranderd worden als jij dat wil."

Hij: "Ik zou nog graag de proloog willen schrijven."

En kijk ... dat zijn dus gouden momenten. Want hiermee zegt hij dat hij het project goedkeurd.

Meer wensen we niet.

Laat 'Asperger' maar de lucht in gaan ...

Ik hoop en wens dat dit project op de juiste plaatsen terechtkomt.

Maar daar ben ik eigenlijk al van overtuigt.

'Sprakeloos' vindt vanzelf zijn weg wel !

Margo

Uitnodiging

2008-04-12T19:21:00.010+02:00

Examenproject MUZARTO – afdeling: woord / welsprekendheid

S P R A K E L O O S

( aspergers in de lucht )

je bent zo stil vanavond

stiller dan normaal

maar het geeft niet

want stilte maakt je mooier

Vincent

ZATERDAG, 17 MEI 2008
19 u 30

zaal zonnedauw kalmthout
Kapellensteenweg 170 - 172

inkom gratis

0 3 / 6 6 7 . 3 3 . 7 9 ( essen ) – 0 3 / 6 6 6 . 9 0 . 1 1 ( kalmthout )

Geen enkel gedrag is typisch autistisch.
Niet alle mensen met autisme gedragen zich identiek.
Zo zijn er mensen met autisme die anderen niet aankijken tijdens een gesprek.
Maar bepaalde mensen met autisme doen dat wel.

Sterker nog: sommige autistische kenmerken komen ook voor bij mensen zonder autisme.

Wat mensen met autisme onderscheidt van mensen zonder autisme is niet zozeer hun gedrag, maar de wijze waarop ze waarnemen en denken.

Letterlijk, rechtlijnig en concreet denken en een uitmuntend oog voor details hoeven niet noodzakelijk een stoornis te betekenen.

Stel je voor dat vliegtuigingenieurs geen aandacht zouden hebben voor details en hun ontwerpen zouden baseren op zuiver abstracte ideeën, een grote dosis intuïtie en berekeningen 'bij benadering'.

Zou u nog in een vliegtuig durven stappen?

i n k o m g r a t i s - r e s e r v a t i e M U Z A R T O
0 3 / 6 6 7 . 3 3 . 7 9 ( essen ) – 0 3 / 6 6 6 . 9 0 . 1 1 ( kalmthout )

Struikeldag !

2008-04-07T22:26:00.002+02:00

De ochtend lacht en jij kreunt drie koppen terug onder de warme zachte dons.

Na bijna een jaar niet naar school is dit vergelijkbaar met een eerste schooldag.

Maar je wil niet.

Nog niet.

Nu niet.

Straks niet.

Later niet.

Eigenlijk nooit.

Hoe zit het leven ook alweer in elkaar ?

Ik open de kobalt blauwe gordijnen en geef de ochtendlucht kansen om je alsnog uit bed te krijgen.

Het lukt nog ook.

Je slentert de badkamer in en kruipt onder warme douchestralen.

Het regent rondom jou maar het voelt goed.

Waarom zou je deze regenbui dan verlaten ?

De tijd gromt omdat het moet.

Arme jij.

Arme ik.

We willen geen van beiden het ongewisse tegemoet.

Maar het leven trekt en duwt.

Er is geen weg terug.

Mama

Back to school ...

2008-04-07T13:44:00.006+02:00

Misschien heb ik te lang niets meer van me laten horen. Weet dan dat ik dat even nodig had.

Ik wilde ten volle genieten van de paasvakantie en van het feit om schijnbaar een ‘normaal’ gezin te zijn.

(“Ach”, hoor ik u al zeggen, “het is overal wel eens wat!”).

Ik ben er toch niet helemaal van overtuigd.

Ik zoek naar een weg die voor iedereen binnen dit gezin begaanbaar is.

Soms lijken we daar in te slagen, maar al snel struikelt er iemand over een steentje (hoe klein ook) en op die manier geraakt iedereen weer van het mooie pad af.

Vandaag heb ik een huildagje.

Waar die tranen vandaan blijven komen weet ik niet.

Ze zijn niet te stoppen en ik laat ze maar.

Ik wil er niet meer tegen vechten.

Doe ik dat wel dan wordt de steen die op mijn hart drukt alleen maar groter.

Soms denk ik dat ik beter voor mezelf moet zorgen. Maar dat klinkt zo egoïstisch.

Het hoeven geen grote dingen te zijn maar het komt er maar niet van.

Nu dus even wel.

Gewoon wat van me afschrijven.

Of op de koffie gaan naar daar waar de poort wijd open staat.

Ik weet dat het daar kan en mag maar om de één of andere reden doe ik het niet.

Want wat moet ik nog vertellen ?
Alweer hetzelfde verhaal ?

Vincent is vandaag terug naar school.

"Mooi", zal u misschien denken, maar toch weegt het me zwaar.

Vanmorgen heb ik hem met de auto naar school gebracht.

Neen, hij was niet echt ‘happy’ maar hij ging wel.

Maar vanmiddag zaten we thuis met een kind dat innerlijk helemaal van streek was.

Bij thuiskomst kroop hij gelijk in zijn bed. Weg van die enge grote boze wereld, zo leek het wel.

Toch hebben we van ons hart een steen gemaakt

(voor zijn eigen bestwil, zou mijn moeder zeggen !) en hem terug naar school gebracht. Maar het gaat niet goed … dat zie je zo.

Of ben ik als moeder blind en te emotioneel ?
Wie zal het zeggen ?

En brengt tijd altijd raad ?

Ik hoop het zo ...

Margo

Hoop kiert

2008-03-30T18:10:00.004+02:00

de deur slaat dicht

niet eens zo hard, maar

de pijn is er niet minder om

jij kijkt niet achterom

rechte schouders

verliezen hun schaduw

als zij verstoken van zon

verdwijnen in een avond

die als grijs doek langs

de hemel is gespannen

te bang voor het donker

zet ik de deur op een kier

een smal streepje

kunstlicht

een smal streepje

maar toch

Hendrik Jan

http://www.gedichtenplekje.nl/

Tree gate

2008-03-30T17:58:00.005+02:00

jij laat een doorgang,

geeft ruimte om te gaan

langs het gekerfde leven

van een gekromde rug

en zelf koos jij je

eigen weg, toegroeiend

naar jouw diep

gewortelde oorsprong

in gebogen vrijheid

Hendrik Jan

http://www.gedichtenplekje.nl/

Vlinder van m'n hart

2008-03-26T00:07:00.006+01:00

Geboren om bij mij op te groeien
ons huis,
waar de liefde omvangrijk zal bloeien
mijn kind ...
wat ik van je vind
is met geen pen te beschrijven.

Vlinder van m'n hart.

Geschreven door Vlinderke

http://www.gedichten-freaks.nl/lijst.asp?letter=vlinderke&Sorteren=Schrijver&Thema=Zoeken&submit1=Zoeken

Een stevige knuffel ...

2008-03-21T15:00:00.004+01:00

Even een stevige knuffel voor Magali !

Tussen alle drukte hier in huis heeft ze voor haar Paasexamen schitterende resultaten behaald.

En dat mag toch ook wel eens vermeld worden !
Vindt u niet ?

Margo

Een pluim !

2008-03-21T14:54:00.003+01:00

De examens zijn gepasseerd …

De druk is van de ketel … er kan terug normaal geademd worden.
Vincent heeft een bovenmenselijke prestatie verricht … hoedje af voor hem.
Het was soms trekken en sleuren maar hij heeft toch alle examens deelgenomen.
Ook Eric verdient een pluim op z’n hoed.
Hij is het die Vincent constant heeft gecoacht en dat was niet altijd even makkelijk.

Dat Vincent niet in alle vakken geslaagd is vinden we van minder belang.
Belangrijker is dat we Vincent terug in de running hebben gekregen.

Hij heeft nog een hele weg te gaan … maar die gaan we met een positief gevoel tegemoet.

Nu eerst genieten van een welverdiende Paasvakantie !

Margo

Chaos in mijn hoofd

2008-03-17T22:26:00.006+01:00

Mijn hoofd
een wirwar van draden en knopen
begin en einde onvindbaar
in de warboel van
steeds meer tollende hersenspinsels
die opborrelen
maar geen plaats vinden
om te ontsnappen!
O V E R D R U K !
Pfft Pfffffttttt

Mijn hoofd
een file van dolende schimmen
stemmen die fluisteren
wezens die ratelen
onverstaanbare echogeluiden
als een boemerang steeds weerkerend.

K O R T S L U I T I N G
Zet die knop af!
Ik wil rust

PAUZE
Korte onderbreking

Even alleen zijn in die wriemelende mompelende massa
met mijn eigen-ik.
Doch de gids van mijn gedachten
is niet aanspreekbaar,
hoort mij niet.
Is hij op reis vertrokken ?
Weg, voor altijd weg!

Hier zit ik dan in tweestrijd
Gevangen door voorrangsregels en verbodstekens,
door codes en reglementen.
Knipperlichten en flitsende signalen
proberen me nog te waarschuwen
maar … te laat
HALT! Rood licht
Remmen, rem dan toch!

Ik wil wel, maar vind
geen plaats, geen tijd
om te ontwijken.
Geen vluchtweg mogelijk.
Geen weg terug!
Kleine botsing onvermijdelijk,
Geluk bij een ongeluk:
de schade is beperkt.

Licht op groen.
Rijden maar!
Verkeerde weg ingeslagen.
Ik moet terugdraaien!
Geen duidelijke wegwijzers
Volg de stromende massa
Al uren rijd ik doelloos rond :
steeds hetzelfde circuit van wat en hoe
en waar naar toe
Hopend op een lichtpunt naar mijn eindbestemming;
Ja daar, het is langs daar!

nee, doodlopend spoor
Verloren, verdwaald!

Weg, ga weg
Weg is weg
STOP!
Kom terug!
Blijf bij me
en begeleid me in de zoektocht doorheen de tijd;
Loop niet voor me,
niet achter me
maar naast me.
Geef me je hand.
Samen zijn we sterk.

Hilde Van Tichelen

Schimmen

2008-03-12T00:44:00.005+01:00

Schilderij: Marjan Geel

Voelbare stilte
maakt me klein

"hoe gaat het ?"

Gebroken vleugels
gespalkt met hoop

"wat wil je ?"

Zoeken doet groeien
een moeder weet dat wel

"ik mis je !"

Margo

Examens

2008-03-10T09:39:00.005+01:00

Ik weet het ... ik stel het goede nieuws maar uit.

Misschien toch een beetje bang voor de kater achteraf ?

Maar zo mag ik niet denken, want het gaat goed !

Vincent start vandaag met zijn Paasexamens !!!

Sinds een dikke week is hij ontslagen uit het ziekenhuis.

Hij gaf aan heel graag zijn examens te willen meedoen. Want niet meedoen is blijven zitten en dat wil hij niet. En dus hebben we al onze energie verzameld om een noodplan op poten te zetten.

Het is hartverwarmend om te ondervinden hoeveel mensen hun schouders onder dit noodplan willen zetten.

We hebben hulp ingeroepen langs verschillende kanten.

En telkens was het antwoord positief.

Ook van mensen die we totaal niet kennen.

Het geeft een warm gevoel.

(wordt vervolgd)

Margo

Generatiekloof

2008-03-09T18:47:00.003+01:00

de jonge loot stormt zich los

van de boom met dorre takken

verfoeit de wortels,

moeizaam diep gedaald,

hij is de verse twijg, barstensvol

later pas,

veel later

beziet hij weer de oorsprongboom

kijkt op naar de kroonen weet

Louisaatje

http://www.writehistory.be/?p=auteur&id=louisaatje

Exodus Minas

2008-02-29T13:14:00.007+01:00

En nog draag je
verwarring
met je mee

ik zie het wel

de wereld
is toch rond

…

Margo

Moedertranen ...

2008-02-20T00:55:00.003+01:00

gisteren

huilde ik

moedertranen

vandaag

zijn ze

versteend

Margo

Normaal abnormaal

2008-02-19T22:06:00.010+01:00

Je bent stil vanavond,

stiller dan normaal.

Maar het geeft niet,

want stilte maakt je mooier.

Mooier dan normaal,

maar erg vind 'k het niet.

Want op die manier,

zijn we allebei stil.

Stiller dan normaal,

normaal abnormaal.

Niet volgens de norm,

maar o zo mooi vanavond.

Vincent

Zomaar een reactie ...

2008-02-18T17:09:00.003+01:00

Met pijn in het hart las ik over de problemen met Vincent.

Hopelijk komt er een goede oplossing uit de bus en valt alles toch nog terug in plooi.
Weet je wat het zo moeilijk maakt ? Het vechten en blijven vechten voor een menswaardig bestaan van “onze“ kinderen.

Ze worstelen zo met de wereld en met zichzelf.

Wat meer begrip zou hier wel op zijn plaats zijn …

De meerderheid kan of wil hen niet begrijpen. Er wordt niet de minste inspanning gedaan om ook maar iets een ietsepietsie aan te passen want dat is teveel gevraagd. Zoals op school bij mijn dochtertje (auti-werking). Ze blijven maar met de eindtermen zwaaien. Nochtans zijn ze zeer professioneel bezig zeggen ze !

Maar waar komt het hier erop neer ?

Ze bekijken de kinderen niet persoonlijk zoals het zou moeten en ze zoeken niet naar de juiste mogelijkheden en zo worden onze kinderen niet voldoende gemotiveerd .

Wat ik al ondervonden heb: ze mogen nog zoveel cursussen geven als het hart van de begeleiders niet klop voor “hen“ en als je niet gebeten raakt door autisme dan lukt het nooit .

En wij ,wij zijn zo machteloos …

Vertrouwen ...

2008-02-17T18:27:00.005+01:00

ik blijf nog even, zegt jouw vertrouwde stem

en mijn hart maakt een sprongetje

ik denk, daar houd ik je aan

en woel door verwarde haren

je stem klinkt als muziek

zoals toen jouw eerste schreeuw

kinderlijke wijsheid

uit een gouden hart

blijf zolang je wil, wens ik

en laat je dankbaar los

dan ga ik maar, mam, zegt hij

ik bel nog wel

geduldig blijf ik wachten

Margo

Zal ik weggaan ?

2008-02-13T12:31:00.005+01:00

Zal ik weggaan ?
Zal ik verdrietig worden en weggaan ?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan ?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan ?
Zal ik een deur zoeken,
en als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig opendoen
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen ?
Of zal ik blijven ?

Zal ik blijven ?

Toon Tellegen

Loslaten ...

2008-02-11T21:01:00.001+01:00

Waarom is loslaten zo moeilijk ?

Logisch toch als het om je eigen kind gaat ?

Wat ik nu ga zeggen zal wel bijzonder negatief klinken maar hoe vaak is me al niet gezegd om meer naar mijn gevoel te luisteren ?

Wel, dit IS mijn gevoel ! En ik roep het luid en duidelijk omdat ik het tot in mijn diepste, diepste ziel voel: L. WIL ERUIT STAPPEN !!!

En er is niemand die daar iets aan kan doen ... het enige wat IK kan doen is zijn gevoel respecteren ... maar dat is zo moeilijk ... ik moet het loslaten en ik kan het niet ...

Er gaat zoveel door mijn hoofd en hart ... ik denk en denk en denk waarom het zo is kunnen mislopen ... en voel schuld ... enorm veel schuld ... maar het draait nu niet om mij ... het gaat om HEM !

Donderdag had hij een gesprek met een nieuwe therapeute ... het werd niets ...

Vrijdag gaf hij aan om terug opgenomen te willen worden ... alles beter dan hier thuis rond te lopen met Magali in zijn buurt, zei hij ... en ik begrijp het niet ... maar goed ... ik heb gebeld.

Psychiater nog steeds met verlof ... of ik maandag even wilde terugbellen ... en met de kans dat Laurens terug op de wachtlijst komt te staan !

Op wie moet ik nu boos zijn ?

Op L.(omdat hij zijn kans verdomme heeft laten schieten !) of op de hulpverlening (die nergens er absoluut niet van wakker ligt !) ?

Gisteren is hij met zijn fiets vertrokken richting station.

Dat doet hij anders nooit.

We wisten van niets.

We waren doodongerust ...

Toen we hem opbelde zei hij dat hij op zijn kot zat. Iets waarvan hij zelf heeft aangegeven om daar niet meer te kunnen zijn omdat hij daar zot werd.

Het is duidelijk dat hij tast en zoekt en vooral heel veel afziet van wat hem nu overkomt.

Er is geen licht meer in zijn duisternis ... zelfs geen heel klein beetje.

Wat overkomt ons toch als gezin ?

En hoe geven we dit alles een plaats ?

Ik voel dat iedereen hier in huis behoefte heeft aan een luisterend oor ! Maar dat kunnen we amper voor elkaar zijn ... het ligt allemaal veel te gevoelig.

Ik merk dat ik weer steeds minder van E. kan verdragen ... en het ligt niet aan hem ... het ligt ook niet aan mij ... het ligt aan de hele situatie hier.

Hoe spartelen we dit door ?

Margo

Feiten ...

2008-02-06T16:44:00.000+01:00

Even geen gevoel vandaag ...

enkel feiten !

Krokusvakantie !

Een midweekje Sunparks gepland met Magali.

Zus Nancy had ik meegevraagd ... kwestie van op tijd en stond weg te kunnen om de jongens te gaan bezoeken in het ziekenhuis.

Al maar goed dat ik dat gedaan heb.

Dinsdag ... noodoproep van L.

Hij wil niet meer, hij kan niet meer ... hij wil weg !

Ik stap in mijn auto en rijd richting Zoersel om daar een totaal ontredderde zoon aan te treffen. De psychiater is een weekje met vakantie en de plaatsvervanger is niet direct bereikbaar. De verpleging haalt de schouders op. Voor hen is dit natuurlijk dagelijkse kost.

En telkens horen we hetzelfde liedje: wanneer de patiënt zelf niet mee wil werken kunnen we maar weinig doen. Tuurlijk kan ik ze niet helemaal ongelijk geven. Maar wat nu ?

Wij naar huis met L.

Bijna heel de nacht met L. gepraat over 'alles' en 'niets'. Over leven en dood. Over begraven of cremeren. Over de zin van dit leven. Over leven na dit leven. Over twintig jaar pijn en leven tegen je zin. Dood is dood. En dat wil hij het liefste zijn.

Dat zijn de feiten. Heb ik die te respecteren vraag ik me dan af ?

Eerlijk gezegd weet ik het niet meer. Mag je iemand dwingen om tegen zijn of haar zin in te leven ?

Wie me raad en/of advies kan geven ... GRAAG ... want ik weet het even niet meer !

Margo

Indringer ...

2008-02-03T14:15:00.000+01:00

Indringer in eigen huis

eigen huis, doch echt niet thuis

Mijn bed ruikt muf

't is niet het mijne

het raam laat vreemd

zonlicht doorschijnen

Indringer in eigen huis

eigen huis, doch echt niet thuis

De nacht voelt

koud, of warm, of toch?

'k ben thuis, in eigen huis

maar 't voelt vreemd alsnog

Vincent

Een autist bestaat niet ...

2008-01-31T23:31:00.000+01:00

'Wat is autisme?' vroeg de man met het gekke brilletje, met een sorry-dat-ik-niet-alles-weet-gezichsuitdrukking.

Ik zuchtte diep.

'De "aut" in autisme komt van het Franse "autre", autisme hebben betekent dus letterlijk "anders zijn".'

Hij gaapte me aan alsof ik zonet iets vreselijk grofs over zijn moeder had gezegd.

'Werkelijk ?' vroeg de vent semi-geshockeerd.

'Neen,' moest ik spijtig genoeg toegeven, 'maar de betekenis blijft hetzelfde. Het komt erop neer dat je afwijkt van de norm, niet bent zoals de rest en dingen doet die niet iedereen doet.'

Dit keer kijkt hij me aan als een kind dat voor het eerst alleen fietste.

'Zoals een goochelaar ?', riep hij net iets te enthousiast uit, wat hij zelf ook doorhad - te zien aan de blos die op zijn bleke gezicht verscheen.

Ik kon hem echter geen ongelijk geven, hoe belachelijk dat ook klonk. Er was bitter weinig verschil tussen een goochelaar en een autist. Langs de andere kant was een goochelaar nog niet per definitie autisitisch en is autisme verre van vereist om een gerespecteerd goochelaar te worden of zijn.

'Dokter,' zei ik verrukt, 'ik denk dat u het ook hebt ...'

En hij gaapte me aan als een verkouden lama die zonet een stoombad binnengestapt was ...

Vincent

Niemand weet ...

2008-01-31T23:25:00.000+01:00

Niemand weet waarom

ik doe wat ik doe

ik wil wat ik wil

ik schrijf wat ik schrijf

Niemand weet waarom

de liefde

zo heerlijk

zo pijnlijk

zo verraderlijk kan zijn

Ik en de liefde

een wereld van verschil

maar toch één wereld

want z'is waarom ik schrijf en handel

zij is precies wat ik wil

Vincent

Woede en frustratie ...

2008-01-31T00:51:00.000+01:00

De woede, de frustratie

van een visser

die niet vangen kan

hij mist de concentratie

die arme, ouwe man

't Is willen maar niet kunnen

zo simpel, maar toch helemaal niet

men wil het hem niet gunnen

de woede en frustratie

en bovenal, 't verdriet ...

Vincent

Geluk ?

2008-01-29T21:26:00.000+01:00

Wat is geluk?

Voor mij is geluk: een normaal leven (kunnen!) leiden.
Een gezonde balans tussen verveling en animatie, binnen en buiten zijn, alleen of met vrienden zijn, ziek en gezond, ...

Geluk wil niet per definitie zeggen dat je alles hebt wat je hart begeert, wel alles wat begeerlijk én haalbaar is voor de doorsnee mens.
Dit wil zeggen: Als er genoeg positieve balansen (= genoeg) & negatieve balansen (te veel, weinig) zijn ontstaat er een balans die 'perfect' overeenkomt met de neutraliteit die ik geluk neig te noemen.

De uitspraken 'Alles is nooit goed' en 'het kan altijd beter' (als antwoord op de vraag of alles goed gaat) zijn dus zeker terecht. Deze laatste zou verwarring teweeg kunnen brengen vanwege de zogenaamd 'perfect gelukkige' mensen. Deze zijn echter zuiver fictief want de mens wil nu eenmaal altijd meer. Zo vertaalt 'De rijkste man (of vrouw!) ter wereld zou toch gelukkig moeten zijn’, zich naar 'Zelfs de rijkste man ter wereld zal moeten beseffen dat sommige dingen niet te koop of, in alle meligheid 'onbetaalbaar' zijn.
Dan spreek ik over familie, (echte!) vrienden, ... en alles wat erbij komt kijken. Daarom vind ik het niet meer dan gepast om te vermelden: Geld maakt niet gelukkig(er?), maar het kan en zal wel helpen.

Zo blijkt ook dat geluk geen statisch gegeven is.
Er zijn verschillende graden in gelukkig zijn het is dus geen kwestie van 'je bent het of je bent het niet'.

Vincent

Er moet altijd eerst een dode vallen ...

2008-01-28T02:40:00.000+01:00

Ben X

“Er moet altijd eerst een dode vallen … anders gebeurt er niets … anders is het precies nooit een probleem … anders gaat alles altijd maar door … nee, er moet altijd eerst iemand dood gaan !”

Het zijn harde woorden die de moeder van ‘Ben X’ hier uitspreekt.
Jammer genoeg zouden haar woorden ook de mijne kunnen zijn.
Want ja, mijn kinderen zijn opgenomen maar of ze de juiste hulp krijgen is nog maar de vraag.
Of ik een moeilijk mens ben ?
Soms zou ik inderdaad aan mezelf beginnen twijfelen maar gelukkig zijn er nog mensen die me zeggen dat het niet zo is.

Ik wil niet meer dan het beste voor mijn kinderen. Aangepaste hulp ! Maar die schijn ik nergens te kunnen vinden.

Vincents’ psychiater zei me:
“Als je brood nodig hebt ga je naar de bakker en als je groenten nodig hebt ga je naar de groenteboer !”, waarmee hij eigenlijk zeggen wil dat hij Vincent ook niet helpen kan.

Triest !
Zeven jaar geneeskunde + twee specialisatie maakt je tot psychiater maar over autisme weet hij, jammer genoeg, niets !

Bovendien verzet Vincent zich met alle macht tegen deze opname. Hij wil het niet.
En dus staan we weer nergens. Ondertussen zitten we wel met een kind dat buiten zijn Asperger nu ook de diagnose ‘endogene psychose’ heeft meegekregen.

Opname ...

2008-01-24T12:15:00.000+01:00

Het is zo stil aan tafel …
Enkel lege stoelen die me triest aan kijken.

Zelfs zij voelen het gemis …

Maandag van vijf naar vier. Laurens werd opgenomen op ‘Het Kruispunt’.
Gisteren van vier naar drie. Vincent werd opgenomen op ‘Minas’.

Het voelt zo eenzaam en verlaten.

*zucht*

Toch besef ik maar al te goed dat de jongens zich nog eenzamer moeten voelen.
Het zal je maar overkomen als 16- en 20-jarige.

De wereld ligt aan je voeten en je komt eigenlijk geen stap verder.

Je loopt vast in een doolhof van gevoelens in een wereld waarin het bijna onmogelijk lijkt om rond te lopen.
Alles begrijp je verkeerd … of anders dan anderen het bedoelen.

Hoe ga je daar mee om ?

Laurens is stil en heeft zelf voor deze opname gekozen.

"Alles of niets", zei hij. "Als dit niet helpt dan hoeft het voor mij niet meer."

Vincent toont zijn verdriet.

Hij stuurt SMS-jes met hartverscheurende boodschappen: Dat ik een goede moeder ben en hij een slechte zoon.
Ik wil er niet van weten.

En toch luister ik naar hem.

In al mijn onmacht.
We moeten dit een kans geven ook al schreeuwt alles: ‘NEE’ !

Margo

Gedicht van Arie

2008-01-15T20:01:00.001+01:00

kom mijn kind

leef jouw leven

laat mij hier

ik volg jou

er is geen afstand

die nimmer overbruggen zou

ik ben

jij ook

samen één

ook al is er nu stilte

ik hoor ver weg jouw zachte schreeuw

nimmer sloot mijn deur

zelfs m'n hart staat immer open

als jij straks weer samen met me bent

Liefs,

Arie

Gedicht van Hilly N

2008-01-15T19:21:00.001+01:00

Voor jou

de weg zo verward
ver maar toch ook niet

tastbaar in het hart
warm gevoel bij het verdriet

nog niet zichtbaar de
vragende hand voor de pijn

maar als het licht van liefde
nodig is zal jij er zijn

Liefs van Hilly N

Te stil ...

2008-01-14T22:39:00.000+01:00

het is stil
als stemmen zwijgen

klanken doven
langzaam uit

ook jij, mijn kind

afstand gaat
van groot naar groter

zeg me waar
'k je vinden
kan

Margo

Tegen de natuur ...

2008-01-11T23:30:00.000+01:00

De schildpad durft
zijn schild niet uit
de slak niet uit
zijn huis

De kikker durft
niet kwaken
het kuiken wil
niet uit zijn ei
hij durft
de schaal niet raken

Ach, noem me een kikker
of noem me een slak
noem me verlegen
ik wéét, ik ben zwak

De wereld is eng
maar vijf keer zo mooi
dus wacht ik op jou
in m’n gouden kooi

Vincent Van Tichelen

Voor Chris

2008-01-09T17:12:00.000+01:00

de poort stond wijd open
ik werd verwacht
door een warm hart

je schonk thee
en aandacht
een luisterend oor

meer

moest het

niet zijn …

Margo

Ik loop fluitend langs de laan ...

2008-01-08T22:36:00.000+01:00

ik loop fluitend door de laan
en heb zin om met eender wie
een babbeltje te slaan

ik heb alles wat ik wil
een huis met zicht op zee
een grote auto, zelfs twee
ik denk: dit is leven!

maar diep vanbinnen weet ik
dat ik ALLES voor zelfs maar
een paar vrienden zou willen geven ...

Vincent Van Tichelen

Tweeduizend(w)acht ...

2008-01-01T23:14:00.000+01:00

het oude jaar

verzet zich

naar weer een nieuw begin

jij bent

waar je niet leven kan

nooit meer

ik tast een afstand ver

nog steeds

heet ik je welkom

Desalniettemin ...

2008-01-01T00:36:00.000+01:00

ik heb 'ns nagedacht

over jou & mij

over ons & wij

het gaf me zeker stof tot nadenken

maar ... desalniettemin

het had geen zin !

inzien wou 'k het niet

en tot mijn groot verdriet

was jij allang bezet

je hoorde bij een ander

maar ... veranderen kon 'k het niet

wederom: tot mijn groot verdriet

Vincent

Reactie van Boudje ...

2007-12-16T01:22:00.000+01:00

Ik schrok me een ongeluk toen ik de foto van Magali zag ...
jeetje zeg, wat is ze gegroeit !!!!
Ik herinner me nog het speelse meisje van 9-10 jaar.

Tja puberteit, dat is iets zo moeilijk, je bent kind in een volwassenlijf, wil niet als kind behandeld worden maar ergens hunker je naar bescherming, het niet zelf moeten doen, beslissen enzovoort.

Lieve Margo, of eerder lieve Magali, ook de puberteit gaat over, het duurt en blijft maar duren, maar het gaat over, het is volgens mij één van de moeilijkste tijden die men door moet, je blik op de dingen wordt anders, een pak gevoel en gedachten rijzen als paddestoelen uit de grond en kwellen, breken je... maar je kan zoveel uit leren, als je maar volhoud.

Lieve Margo, je kleinste en laatste wordt groot en dat is bijzonder moeilijk voor een mama om dat toe te laten, plots ben je haar toeverlaat niet meer, snap je niks meer van haar, ben je tegen haar, zulke uitspraken doen pijn, die ik heb ik ook meegemaak, (nog niet als moeder ;-)) maar de relatie komt er sterker uit, achteraf zal het weer moeder-dochter relatie zijn, wellicht op een ander, nieuw niveau.

Het is juist een kwestie van tijd.
Volhouden dus!

En lieve Magali, hulp aanvaarden is geen teken van zwakte, integendeel, het is een teken van sterkte, van aanvaarden en toegeven: "alleen lukt het me niet" !
Hulp toelaten is voor jezelf zorgen, van jezelf houden.
Je komt er sterker uit, en wat is mooier dan er sterker uit te komen om dan op zijn beurt er te kunnen zijn voor anderen.

Dikke kusjes aan jullie beiden!

Boudje

Reactie van anoniem

2007-12-11T22:22:00.000+01:00

GOED BEZIG?
MOEDER LAM EN TAM?
GEEN REGELMAAT?
DOE MAAR OP, WANT ZE HEBBEN AUTISME? ASPERGER ENZ.
DEZE KINDEREN ZIJN DRINGEND TOE AAN STABILITEIT, RUST,REGELMAAT?
MAAR DAT GAAN ZE BLIJKBAAR THUIS NIET VINDEN!!!!!!

ANONIEM

Moe ...

2007-12-05T08:19:00.000+01:00

Ik heb er even geen zin meer in

het is op

ik weet het niet meer

misschien ben ik wel een looser

een zwakkeling

dat is dan maar zo

mijn energie is op

ik trek de deur dicht

en kruip in bed.

Ajuus !

Margo

Tunnel naar nergens ...

2007-11-29T15:04:00.000+01:00

je kruipt door gaten van tijd
alles is niets
en niets lost op
in luchtledigheid

tunnel naar nergens ...

je weet niet waar je zoeken moet
ogen spreken over
eenzaamheid
een doolhof
verloren zicht op zee

ik hou je hart
warm vast

Margo

Reactie van Chris

2007-11-23T11:47:00.001+01:00

www.chrisroodhooft.be

hey Margo,
je hebt het moeilijk hé, als je zin hebt ...
Chris

tussen
bos en
wei

ligt goudgeel
het
zandweggetje

teneinde
staat ons poort
wijd open

Magali

2007-11-19T21:53:00.000+01:00

Gisteren is hier een bom(meke) ontploft !
Nee, niet letterlijk ... maar de brokken zijn misschien al even groot.
En ik weet het wel, ook brokken zijn te lijmen ... maar toch.
Ik had hier zo graag een positief bericht willen plaatsen maar het lukt me niet.
Ik voel me leeggezogen, ik ben moe en ik zie het niet meer zitten ...
Ik krijg geen rust in mijn hoofd. Alles gonst maar door elkaar. Een afspraak hier, een afspraak daar. Gesprekken her en der en ik heb het gevoel dat ik geen stap verder kom.
Nee, het is niet alleen Vincent.
Er is ook nog een grotere broer en een jongere zus. Ook zij vragen de nodige aandacht.
Het jongere zusje heeft het op dit ogenblik bijzonder moeilijk op school. En juist dat bezorgt mij een paniekgevoel. Ze zit nu in haar eerste jaar middelbaar en ze doet het, schijnbaar, goed ... maar schijn bedriegt.

Gisteren ontplofte dus haar bommeke. Boem !
Ze is bang en onzeker.
Voelt zich niet goed in haar vel.
Begrijpt niet altijd wat de leerkrachten van haar verwachten.
En ze doet ontzettend haar best om er bij te horen.
Dat vreet energie ... !
Ze is doodmoe wanneer ze uit school komt.
Huiswerk is er dan teveel aan.
Bovendien is ze zo perfectionistisch dat een taak niet maken totaal uitgesloten is. Zelfs al zou ze daar de toelating van een leerkracht voor hebben.
Ze wil van niemand hulp aanvaarden. Ze wil liever niet met haar probleem te koop lopen. GON-begleiding is er wél maar die benut ze eigenlijk amper.

Gisteren was haar emmertje vol en wat vol is loopt over.
Dan komen er tranen die niemand kan begrijpen, zegt ze.
Ik heb met haar te doen.
De wereld is soms moeilijk !
Zeker als je bijna 13 bent (en Asperger hebt).

Margo

Breek de code ...

2007-11-13T17:42:00.000+01:00

Ik dacht jouw wereld
te betreden
in diepte van ogen
achter blauwe irissen
liggen zeeën van tijd

niets of niemand
kan jouw code kraken
verder dan -tien vijf
negentien negen één-
gaat mijn denken niet

toch staat die dag
in mijn hart gegrift
we kenden elkaar al lang
nog voor het ochtendlicht
werd geboren

Margo

Ruimtevaarder

2007-11-08T16:53:00.000+01:00

http://www.kommilfoo.be/

meester frank,
ik kom waarschijnlijk morgen niet naar school
en ook overmorgen zal wat moeilijk zijn
en evenmin de week die komt,
ja zelfs de maand die volgt
de kans dat ik nog ooit verschijn is eigenlijk klein
't is niet omdat, meester frank, u mij zo vaak straft
en mij één keer zelfs domkop heeft genoemd
nee, 't is alleen iets hier vanbinnen,
't heeft geen zin dat ik ontken
meester frank, ik voel... dat ik een ruimtevaarder ben...

zeg nu zelf, meester frank, wat ben je in 't heelal
met de tafels van vermenigvuldiging
ook schoonschrift, blokfluitspelen, woorden met dt
dat snapt u toch, dat heeft op mars geen zin
't is dus zeker niet, meester frank, omdat u mij zo vaak straft
en mij voor de hele klas domkop heeft genoemd
nee 'k moet planeten gaan ontdekken,
in de hoop dat daar iets leeft
meester frank, 't is de plicht, die elke ruimtevaarder heeft

doe de groeten, meester frank, aan de rest van de klas
en zeg dat ik hen nooit vergeten zal
geef mijn vulpen aan kleine peter van de laatste bank
hij blijft m'n vriend al woon ik dan in 't heelal
zo, meester frank alles is zowat gezegd
vaarwel, en dat het u nog goed mag gaan
en wat die kleinigheid betreft dat u een domkop in mij ziet
meester frank, dat deert een ruimtevaarder niet

oh, en voor ik het vergeet, Linda van slagerij Van Gool
komt waarschijnlijk ook niet meer naar school

(c) Tekst: Raf & Mich / Muziek: Raf

Reactie van Annemie

2007-11-08T16:43:00.000+01:00

http://www.ikleefverder.be/index1024.html

Hallo, dag Margo,

'k Heb al eventjes een bezoekje gebracht aan jullie blog,
zo mooi verwoord, zo gevoelig.
Een geluk voor Vincent dat hij zich op die manier zo goed kan uiten.
Ik ben er zeker van dat het goed komt met Vincent. Het is allemaal zo herkenbaar en ik vind dat je als mama fantastisch bezig bent. Dat kan je niemand verbeteren.
Sterkte en blijf ervoor gaan.

Groetjes,
Annemie

Reactie van Annemie

2007-11-08T08:05:00.000+01:00

www.ikleefverder.be

Hallo vincent,

k ben zelf ook moeder van zoekende kinderen, en weet uit ervaring dat de puberteit de ellendigste tijd is uit je leven, zoekend, onwetend bang, vragend, maar probeer structuur in je leven te krijgen op jouw manier en op jouw maat want iedere mens heeft dit nodig om een beetje te functioneren, en ik ben ervan overtuigd als je zoekt, je wel je weg zult vinden.

Je hebt geen hoogdravende dingen nodig om gelukkig te zijn.

Doe verder; probeer op jouw manier de draad op te nemen.

Wees niet apatisch. Je zult, hoedanook, je weg vinden, niet morgen, niet overmorgen, maar na verloop van tijd misschien.

Zo is het mijn zoon ook gegaan.

Vele groeten, sterkte en hou vol !

Annemie

Grote kleine man ...

2007-11-05T22:02:00.000+01:00

Vincent glijdt terug naar af …
Hij heeft een hekel aan structuur, regeltjes en voorschriften …
Anderzijds loopt het fout wanneer hij weer de vrije hand krijgt.
Hij heeft geen dag-, noch nachtritme.
"Komaan kerel", denk ik dan, "laat je niet wegzakken in die chaotische wereld waar je niet alleen uitkomt. Reik ons de hand ..."

Je wereld is klein maar daar heb je blijkbaar geen moeite mee.
Of toch ?

Hoe jij je diep vanbinnen voelt weet niemand.

Wanneer je broer terug richting Antwerpen vertrekt om naar zijn kot te gaan, vind je dat jammer.

Hij is immers de link naar buiten.

En de rest ? ... De rest kan je blijkbaar gestolen worden.

Nee, je bent geen rebel ... zeker niet !
Je deint rustig verder in je eigen wereldje.
Of dat dan zo fout is ?
Ach, Vincent, ik weet het niet … feit is dat de wereld nu eenmaal anders in elkaar zit.
Wanneer je de vaardigheden mist om hierin staande te blijven, verzuip je vroeg of laat.

Het is niet eerlijk, ik weet het.

Niet dat je klaagt.

Jouw wereld is veilig maar niet groter dan drie op vier.
Je komt nauwelijks je kamer nog uit.
Hoe moet dit verder ?

Margo

Meeuw

2007-11-05T13:22:00.000+01:00

Dagen zwalken over een pad van onrust

onmogelijkheden die gonzen

in een hoofd tollend van waanzin

je wereld is drie op vier

iets groter misschien

meer ademruimte versmacht je ziel

er valt niet uit jezelf te breken

puin zou zich enkel maar

vermenigvuldigen als

een gulzige parasiet

kijk, daar vliegt een meeuw voorbij

een glimp van een wereld

die niet de jouwe is

Margo

Mijn wereld in excel !

2007-10-31T21:50:00.000+01:00

Mijn wereld in Excel
van A1 tot H6
zeeslag van tranen
woorden verzwegen
mistig verdwijnend
tussen letters en cijfers
waterlanders
woeste golven
doorklieven
mijn hart
schip ahoi
hier ben ik
mijn voelen
verzuipt !

Margo

Cogito ergo sum !

2007-10-31T20:51:00.000+01:00

(Ik denk dus ik besta !)

Je houdt het niet voor mogelijk en toch is het waar.
Vincent, die al sinds april niet meer naar school gaat, geeft nu bijles in Wiskunde en Latijn !!!
Begrijpe wie begrijpen kan ?
Naar school gaan lukt niet !
Zelfstudie is heel moeilijk.
Maar de leerstof die hij ooit heeft opgenomen vergeet hij niet meer.

Het is nu herfstvakantie.
En elke dag van 10 tot 11 helpt hij een meisje met exact dezelfde problematiek als hijzelf.
Voor Vincent is het allemaal zo herkenbaar.
Hij probeer haar met raad en daad bij te staan.
Hij zegt haar hoe ze het op school moet aanpakken.
Wat ze kan doen als er weer eens misverstanden ontstaan tussen haar en de leerkrachten.

“Mams”, zei hij, “ze houdt het niet vol.
Ze zal het niet volhouden.
Ze vindt haar weg niet in die chaos.”

Ik ben er echt van aangedaan ... dit is mijn zoon ... en ik ben trots op hem !

Margo

Reactie van Michaël

2007-10-30T14:57:00.000+01:00

http://www.vvm-vzw.be/

Ben X is werkelijk de moeite waard!
Ik ben de film gaan bekijken toen die pas uitkwam en heb zitten huilen... dat wist ik al op voorhand... ik was er de volgende uren en als ik eraan denk nog... niet goed van... allé... positief bedoeld hoor...
Gewoon....ik ben zelf zowat héél mijn schooltijd gepest geweest...
ik weet hoe dat voelt!

Michaël

Triest

2007-10-26T02:23:00.000+02:00

Help, want ik weet het niet meer !
Ik ben zo triest vandaag.
Alles loopt vierkant en ik krijg de wielen niet rond.
Waar vind ik de gepaste opleiding om moeder te zijn ?

Als ik slapen kon dan pikte ik woorden uit zoete dromen maar nu dwaal ik rond in mijn eigen nachtmerrie.

Ik vind geen antwoorden op de onmacht die ik zie bij mijn kinderen.

Het leven is soms zo moeilijk.

En onrechtvaardig, ook dat !

Nee, ik laat de moed niet zakken maar soms moeten tranen eruit.
Dit is dus zo’n moment.
Ik weet geen antwoorden meer.
Ik weet niet waar ik mijn licht nog opsteken kan.
Ik weet niet meer hoe ik dat kleine vlammetje in het hart van mijn kinderen weer moet aanwakkeren.

Dus huilen ?
Ja, even wel …
morgen is het vast weer beter.

Margo

Bij volle maan

2007-10-26T02:12:00.000+02:00

de maan trekt aan de aarde
en duwt tranen
ongewild
naar buiten
onmacht
breekt mijn ziel

kom terug, mijn kind,
en waag je buiten

de wereld
barst vandaag
in twee

Margo

Veeg je voeten ...

2007-10-21T23:36:00.000+02:00

Photo-impressions

veeg je voeten
en nestel je
diep in mijn ziel

zoek een plaats
luister
en voel

al wat ik je vertel
doe niet of het niets is
alsof mijn wereld niet bestaat

leugen wordt hier niet geëerd
waarheid niet verzwegen
huilen doe ik zonder tranen

zie mezelf
met heel mijn weg alleen
veeg je voeten

Margo

Struisvogelpolitiek !

2007-10-17T23:29:00.000+02:00

Sinds een tweetal weken is Vincent weer thuis !
Echt thuis …
en hij en wij zijn daar heel blij om. Voor hem geen opname meer !

Of we spijt hebben van die opname ?
Ach ja, een beetje wel natuurlijk. Het was absoluut geen leuke ervaring.
Maar … anderzijds heeft het ons wel dichter gebracht in de stappen die we nu hebben genomen.
Je zou kunnen zeggen dat het ons inzicht heeft gegeven in hoe wij het als gezin liever NIET meer zien gebeuren.

Ook wij hebben ons te veel willen vasthouden aan regeltjes. Te weinig hebben we rekening gehouden met wat Vincent zelf wou.

Het is ook niet eenvoudig. Sommige mensen zullen het dan ook nooit begrijpen.
Misschien ligt het wel aan het feit dat fouten durven toegeven moeilijk is.
Houden we ons niet allemaal angstvallig vast aan allerlei wetjes en regeltjes ?

Het is verdorie toch wel jammer dat op die manier het belang van de cliënt, patiënt (of welk etiket ze er ook opplakken) niet meer bovenaan het lijstje staat !

En da’s jammer … bijzonder jammer !

Margo

Ben X

2007-10-15T13:17:00.000+02:00

speciaal en toch gewoon

verwonderd en verbaasd

hoe de wereld rond hem raast

afgesloten en toch online

is hij zichzelf in een eigen baan

verworpen en gepest

door eigenzinnige

egoïsten, verwenst

letterlijk vervat

in een mooi verhaal

krijg je zicht

op zijn moraal

kan niet liegen

en is niet slecht

Ben nix is gewoon

een mens

hopelijk gaat men nu

eindelijk zien

dat niet iedereen

dezelfde is.

Geschreven door een bijzonder man

Ivo, dank voor je gedicht !

Reactie van Ivo

2007-10-15T13:10:00.000+02:00

http://www.writehistory.be/?p=auteur&id=ivo

Ik ben net de film BEN X gaan zien.

Wie hem nog niet gezien heeft, die raad ik aan dit toch eens te doen.

Indrukwekkend hoe men het autisme heeft kunnen vangen in een verhaal

dat jij en ik misschien al lang kent, maar wat je aan geen mens uitgelegd krijgt.

Ivo

Reactie van Sheena

2007-10-14T23:09:00.000+02:00

Jouw kinderen zijn misschien *anders* in de ogen van de buitenwereld,

maar *anders* betekend niet *niet normaal* .. *anders* is zwaar maar *anders* is ook *uniek* .. en dat neemt niemand je af.

Gossiepokkie, kben niet van de knuffels dat weet je, maar kzend je wel een zeldzame nu hoor!

Sheena

Luiheid, eenzaamheid en onkunde !

2007-10-08T23:52:00.000+02:00

Luiheid, eenzaamheid en onkunde. Deze kom ik alleszins niet te kort, en de beschermheer van al wat saai is - ware het niet om het feit dat hij deze tekst nu driftig uittypt - zou ook eens hartelijk in zijn vuistje lachen.

Beste lezer,

zoals je leest gaat het met mij goed noch slecht, al is het voor een ongeduldige tiener als ikzelf moeilijk om dit met volle overtuiging te zeggen.
Om maar met de deur in huis te vallen: Ik zit vol met twijfels.
Weet niet wat ik moet doen, waar ik heen moet en hoe ik er moet geraken.
Correctie: Mag!
'Niets' moet toch, uiteindelijk?
Wel, op dit moment wou ik anders graag dat iemand me kon vertellen wat ik MOEST doen, me de zekerheid kon geven dat ik het aankon. Maar is 'aankunnen' dan van A naar B gaan zonder twijfelen of je dit keer naar links of rechts moet?
Of het wel de bedoeling is dat je dit alleen doet?
Of het misschien niet beter is als je het gisteren had gedaan, of misschien wel volgend jaar?

Sommige mensen zullen nu waarschijnlijk zeggen dat ik dat alleen zelf kan aanvoelen en dus zelf uitmaken. Maar ik heb het gevoel dat ik hier niet klaar voor ben, ik kan die keuzes niet alleen maken en ze door anderen laten maken zou laf en misschien zelfs dom kunnen zijn.
Dit is toch mijn leven?
Ik zou het toch zelf uit moeten zoeken?
Maar waarom word ik dan verplicht naar school te gaan, drie keer per dag te eten, regelmatig slapen en me met deze zelfde regelmaat te wassen? (Vooral dat eerste dan..).
Ik beschik over twee ogen en - als ik de grote meerderheid aan leerkrachten, therapeuten, etc. moet geloven - een verdomd goed stel hersenen. Helaas, men is vergeten de handleiding mee te leveren en bijgevolg heb ik geen flauw idee hoe deze te gebruiken...

Wanhopig als ik nu mag klinken valt het écht allemaal wel mee. Ik zit gewoon met zo'n gevoel van "Hier zit ik dan, nog steeds niets te doen. Ik heb geen flauw idee hoe me nuttig bezig te houden en op sociaal vlak ben ik ook maar een kneusje het afgelopen jaar. Help!
Dringend nieuwe hard -en software gevraagd !!"

Ik zou nog uren kunnen schrijven maar ik denk dat ik er min of meer ben in geslaagd mijn gedachtengang op papier te zetten.

Groetjes,
Vincent

Ben X: "Goed gefilmd, goeie soundtrack, realistisch ..."

2007-10-07T22:38:00.001+02:00

De film was - als film - goed gefilmd met goeie soundtrack, realistisch.

De getuigenissen gaven de film een extra dimensie & droegen ook bij aan voorgaand realistische tint van de film.

De personages werden - daarom nog niet allemaal even goed - vrij overtuigend neergezet hoewel de pestscènes soms een tikkeltje overdreven & overacted waren.

Betreffende het autisme of meer in detail: asperger, waren een aantal dingen herkenbaar tot zeer herkenbaar maar veel dingen ook helemaal niet. Hierover kan ik niet echt verder uitwijden omdat ik dan enkele belangrijke plotwendingen uit de film zou verklappen.

Ook raad ik je aan het boek zeker eens te lezen (bij voorkeur VOOR het zien van de film, maar erna moet in principe ook gaan), omdat een aantal stukken in de film anders/niet voorkomen.

Vincent

Mijn ik is mij !

2007-10-03T21:32:00.000+02:00

Open de wereld
verwelkom mij
zie wie ik ben
in deze nieuwe wereld

Voel mijn angst
begrijp wat ik zelf
nog niet begrijpen kan
betast mijn ziel

Open de weg
zet één stap opzij
meer vraag ik niet
mijn ik is mij

Margo

Reactie van Hans

2007-10-01T22:02:00.000+02:00

Foto uit de film 'Ben X'

Ik heb je (jullie) blog gelezen.
De gedichten zijn rijk genoeg om ze ook toepasbaar te maken op kinderen (pubers) zonder autisme. Knap!

Vraag? Zou ik enkele van je gedichten in de klas mogen voorlezen als discussiemateriaal naar aanleiding van ons filmforum volgende week. Op het programma staat nameklijk 'Ben X' van Nic Balthazar.

Hans Gooris

Rudolf Steiner

2007-10-01T00:37:00.000+02:00

We hebben kennis gemaakt met de Steiner filosofie.
Wat een verademing …
Alsof er een bries van frisse zeelucht kwam aanwaaien.
Hier kan en mag je mens zijn. Wie of wat je ook bent.

Een leerkracht zei:

“De wereld zit vol autisten. En wie niet autistisch is, is abnormaal !”

Vincent viel bijna van zijn stoel toen hij dit hoorde.
Mag ik eindelijk zijn wie ik ben ?

Zonder dat hatelijke etiket ‘autist’ ?

Ja, Vincent … dat mag je !

Mama

Een andere weg ?

2007-10-01T00:27:00.000+02:00

De knoop is doorgehakt !
Dit spoor loopt dood voor jou, ook voor ons …
We keren om en nemen een andere richting.
Van opgeven is geen sprake.
Tuurlijk niet.
Zo zijn we niet.
We kiezen gewoon een andere weg.
Ik heb het gevoel dat meer en meer mensen ons hartelijk en welgemeend toezwaaien.
Jullie komen er wel, hoor ik ze zeggen.
En dat is nu precies wat we zelf ook denken.

Margo

Reiki

2007-10-01T00:01:00.000+02:00

Vincent heeft kennis gemaakt met Reiki.
Het geeft hem de rust die hij nu zo heel erg nodig heeft.
Het neemt zijn angsten voor de buitenwereld weg.
En daar zijn dan Joke (ergens ver weg in het noorden van Nederland)

en Marcel (slechts enkele kilometers van ons vandaan).
Op deze mensen kan hij terugvallen.
Zij begrijpen zijn angsten en het mag er allemaal zijn.
Alles mag en niets moet.
Gewoon enkel en alleen even met jezelf bezig zijn.
Vragen stellen over alles wat je bezighoudt.
Het universum schijnt je beter te begrijpen dan de wereld om je heen.

Margo

Middagje Planckendael !

2007-09-26T03:19:00.000+02:00

Middagje Planckendael !
Nee, niet van genoten.

Ik kan hier niet genieten.

Niet met deze mensen om me heen.

Wat ik wil is vrijheid.
Vrijheid in denken, doen en laten.

En dat betekent niet dat ik met anderen geen rekening wil houden.

Wie mij goed kent weet dat ik altijd het beste met iedereen voor heb.

Maar plaats me niet in een hokje !

Doe dat niet want dan sterf ik een langzame dood.

Ik heb de wereld wat te bieden.

Op mijn manier.

Zien jullie dat dan niet ?

Vincent

Soul brother

2007-09-26T03:18:00.000+02:00

er slaapt een droom tegen me aan
soul sister soul
in Gods huis zingt een vrouw wordt wakker
soul brother King

kleur, ik zal je rood brengen
vraag de dood al te verschieten
je huid mag van honing zijn

ik blaas je stem als de storm
over heuvels en stramme gehuchten
geef je de ijzeren vleugels

straks trek ik mijn harnas uit
marcheer met winterse handen
omdat ik je blanke voeten niet heb

Joke hoenderdos

Het verkeerde Spoor ?

2007-09-26T02:56:00.000+02:00

Zit Vincent op het verkeerde Spoor ?

Je zou haast denken van wel …
Hij voelt zich niet goed daar.

Hem daar zo zien wegkwijnen gaat door merg en been.
Er moet toch een andere manier zijn om hem te helpen ?

Al wat we horen en zien zijn regeltjes die nageleefd moeten worden.

Ik zou er zelf ook gek van worden.

Regels zijn goed zolang ze maar tot iets leiden.

Maar ik heb het gevoel dat dit tot niets leidt, enkel lijdt !

Waar zijn we dan mee bezig ? ? ?

Mensen met autisme zijn MENSEN … horen jullie dat ?

Hé hallo ?

Scheer ze dus a.u.b. niet allemaal over dezelfde kam ?

Waarom krijg ik dan het gevoel dat dit op ‘Het Spoor’ wel gebeurd ?

Zolang iedereen maar in de pas loopt is het goed.

Verzet tonen mag niet …
Praten mag maar binnen de normen.

Dit is een mens !

Dit is mijn kind … en ik zal ervoor zorgen dat hij geholpen wordt op een manier die bij hem past.

Ik heb gezegd !

Margo